Gronsveld-Hijgend Hert-Orsbach
DISTANCE

75km

% UNPAVED

70%

DURATION

4h

RIDEABLE

98%

DIFFICULTY

Medium

TOTAL ASCENT

900hm

Door: Jurgen Hendriks

Vrijdag 14 mei 2021 – Na twee jaar gravel rijden rondom Weert wilde ik mijn fiets toch eens uitlaten op het gravel in het Zuid Limburgse Heuvelland. Als voormalig inwoner van het pittoreske dorpje Bemelen heb ik het daar veelvuldig op 23mm vanaf het asfalt bekeken. Tijd om deze omgeving eens vanuit een ander perspectief te bekijken en mijn gravel-skills te testen als er hoogtemeters in het spel komen.

Nog even keuzestress bij het kiezen van een geschikte route op het Komootaccount van Gabrie; wat een gave routes! Uiteindelijk mijn oog laten vallen op Gronsveld – Hijgend Hert – Orsbach.

Vanuit Margraten gestart. Meteen een tip voor mensen die van ver komen; Rabaauw in Margraten is een rustige zijstraat op een industrieterreintje die uitkomt op de route. Dus parkeren, fiets uit de auto en knallen.

Na een paar bochten draai je de eerste gravelstrook op en weet je, dit wordt een mooi avontuur! Het blijkt, zoals beloofd op Komoot, een echte gravelroute. Mooi goed lopende gravelstroken volgen elkaar op, de stukken door het Savelsbos zijn prachtig en op een voor mij op dat moment in koers te steile klim na prima te doen. De schrik sloeg me even om het hart toen ik bij de eerste serieuze klim van de fiets moest, maar gelukkig werden de benen beter en werd daarna iedere klim goed verteerd.

Blauwe luchten met scherp afgetekende wolken en een zonnetje waren mijn deel op de eerste helft van het parcours. Gravel lag er prima bij conform beschrijving door Gabrie. Op het plateau tussen Mesch en Libeek kreeg mijn G-bike de eerste serieuze modderspetters te verwerken. Een voorteken?

Het ene mooie vergezicht wordt afgewisseld door het andere terwijl je stiekem de hoogtemeters aaneenrijgt via overwegend gravel- en bospaden. Net buiten Epen draait de route het asfalt op en kun je je benen even meten met de talloze wielrenners die Camerig gaan bedwingen. In een mooi ritme en, eerlijk is eerlijk, met pijn in de benen kom ik bij Buitenlust aan. De wachtrij voor het terras doet me besluiten door te trappen. Halverwege de klim in het Vijlerbos schiet de route weer van het asfalt af het schitterende woud in. Even het gevoel dat je alleen in de Ardennen rijdt! Even, want de drukte rond het Hijgend Hert maakt dat je je slalom skills kunt oefenen. Het mezelf beloofde biertje sla ik hier even over. De route gaat verder het bos uit over prachtige stroken gravel richting Orsbach.

Net voor een drukke weg zie ik een terras, zonder wachtrij en besluit mezelf op het welverdiende biertje te trakteren. Het wordt een glas Tongerlo Blond en een stuk Vanille Torte. Waarom spreekt die ober Duits en eet ik Torte? Geen tijd om hier verder over na te denken want de hel breekt los. Een enorme onweersbui maakt dat de rest van de route weleens een mudfest kan gaan worden.

Na een “Tsjuus” van de vriendelijke ober rij ik nietsvermoedend richting Orsbach. Eerst nog een van de vele pareltjes van de route verterend, de Kasseienstrook bij Kasteel Oud Lemiers. Een mooi klimmetje waar je je even op de Patersberg waant. Bij het plaatsnaambordje orsbach slaat de schrik me om het hart…gemeente Aachen? Bundespost? Duitse kentekens…iets zegt me dat ik bij het bestuderen van de route niet heb opgelet. Ik zit midden in een periode van rete strenge Covid-maatregelen in Deutschland. Mijn tempo gaat flink omhoog en ik ben opgelucht als ik weer op Nederlandse bodem sta. Inmiddels drijfnatte bodem, want het regent pijpenstelen.

Bij ’t Eyserbos aangekomen zijn de gravelpaden riviertjes geworden en kraakt mijn ketting op de klimmetjes bij Eyserbos en Kruisberg. Droog goed te doen, bij regen ook eigenlijk, maar je moet van opspattend water en modder houden zeg maar. De afdalingen zijn oppassen geblazen in deze omstandigheden natuurlijk. De aanhoudende regen, de kou op mijn benen en de modderspetters op fiets, lijf en hoofd maken dat ik het avontuur een (voor mij) heroïsch karakter krijgt…heerlijk! Tussen Stokhem en Scheulder wacht nog een laatste verassing in een prachtige klim, door een pittoresk dal, die naar de top toe nog even alles uit je benen perst. Zoals bij alle beklimmingen op deze route word je op de top beloond met een nieuw landschap…een zekerheidje waar je aan gaat wennen!

Na nog een paar heerlijke gravelstroken kom ik weer in Margraten aan en bekijk ik mijn fiets eens goed. Een jas van modder…het staat hem goed. Mooi aandenken aan een schitterende route & een (zelfbenoemd) heroïsch gravelavontuur!

Groet, Jurgen Hendriks

Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments

See the latest trip reports here

DISTANCE

75km

RIDEABLE

98%

DIFFICULTY

Medium

TOTAL ASCENT

900hm

% UNPAVED

70%

DURATION

4h

You might also enjoy